Doe ff normaal man!

Ik zag pas een man. Hij had zijn gezicht op 10 centimeter afstand van een andere, wat kleinere man. Hij keek boos. Hij schreeuwde heel hard: ‘Je moet er maar aan wennen dat je nu in een maatschappij leeft waar we op een normale manier met elkaar omgaan!’
Hij was blank, de ander een beetje getint. Ik hoop dat hij met deze maatschappij niet de Nederlandse bedoelde, of met ‘een normale manier’ de manier waarop hij nu zelf bezig was. Ik voelde me bijna deelgenoot van dit gesprek, hoewel ik maar één zin opving en er verder niets mee te maken had. Doordat hij ‘we’ zegt haalt hij mij erbij. Ik, onderdeel van deze maatschappij, zal ook wel vinden dat die ander ‘er maar aan moet wennen hoe wij hier met elkaar omgaan’. De haren op mijn armen staan overeind als ik verder fiets. Ik houd niet van dit gebruik van ‘wij’.
“Doe ff normaal man!” verder lezen